تصاویر ایلیاتی

نفس های سوزان

دلنوشته های شکسته ادبیات دفاع مقدس یادشهدا

   نفس های بیقرار

 

توبه کردم ننویسم دیگرازخس خس سینه

ازغـَـَم غـــروب آفـَـــتاب یاکه ازقـــــدی خمیده


توبه کردم ننویسم دیــگرازگــازهای خـــَردل

سوزش زخمهای کهنه نمک نیش های تاول


توبه کــردم ننویسم دیـــگرازخـــزان باغــچــه

نـم نَـم بارون غربت،روی دلهامون نشــسته


آهوی دلـــم شـــتابان درمَـیان دشــت رمـــیده

تابگیــردیـَک نَـشان ازآن حبیب بــی قَـرینـــــه


ردپـَای عـــشق”رادیَــدم روی خاکریــزولایـَـَـت

پرچـــم”ســـبزحــســینی برترین نشان غــیرت


★چــادرخــاکی مادرشـده ازغــصه دلـش خــون

نقشی ازخاطره گشته کربلادرهورومجنون


بوی عـطــرخــوش یاران میدهــدنـویـددیـــدار

شایداین”جـمــعـه“بیایدیوســـف حـیـــدرکــــرار


توبه کردم ننویســم امـــامــن تــوبه شــکسـتم

تارســید”عــلیا“به،آخـرازشــراب سـرفـــه مسَـتم


نکـــته ایست باریکـــترازمــــوامــازیباوقَـشنگـه

هــرکســی باشهــــداءبودخدایش خیلی زرنگه


           شعر☜:علی(علیا)سرابي یاقوند


                     ☜کپی ممنوع☞ 

غروب دلتنگی

دلنوشته های شکسته تصاویر ادبیات دفاع مقدس ایثارگران

  

 غروب بی طلوع

یک هفته دیگرهم گذشت یک هفته دبگرانتظار

   نگاه من مانده به راه هفت شب وروزانتظار


    توازکدام جاده میایی عطرتونزدیک منه

شبهای جمعه آسمان نیمه شبهاش چه روشنه


  چشم های‌گریانم ببین این دل بی تاب راببین

  این همه مجنون بادل عاشق ومجنون راببین


     آقاببین غروب شده بازانتظارسرنرسید

    بگوکدام جمعه میایی توراقسم به هرشهید


     علیابگویداینچنین قسم به والعصرآقاجان

    بی توندیدم خیری ازاین جمعه هادرهرمکان



         شعر: علی(علیا) سرابي یاقوند 


                    کپی ممنوع


http://harkat.com/view/2da2d757-15bf-4369-baea-6624deec1c7d

 

پناه دل

دلنوشته های شکسته تصاویر سیاست ادبیات مذهبی دفاع مقدس ایثارگران یادشهدا هنر

السلام علیک یا فاطمة الزهرا سلام الله علیه

سلام مادرجون ، سلام طاهره مطهره ،سلام بانوی زخم خورده اززمان تاریک انسانیت 

 

من آمده ام! اینجا ، کنار دلواپسی های شبانه ام،‌ کنار شعله ور شدن شمع وجودم ،اما چرا دلم آرام نمی گیرد...

دلم گرفته، دلم سخت در سینه گرفته، با تمام وجود تو را می خوانم ؛ از تو چیزی نمی خواهم جز دریای بی ساحل کرامت مادرانه ات را، جز دستهای پر ازمهرسخاوتت را، جز نگاه شفاعتت را که دیرزمانی است در سیل باد بی وفای زمانه گم کرده ام.

هر شب  در کلبه خیال خویش بیادکوچه ی غم، اشک ماتم میریزم و وجودت را با تمام هستی باقیمانده در نهانخانه قلبم نهان می کنم ، چشم هایم را باز نمی کنم تا شاید بتوانم نشانی ازقبرگمشده ات را بر روی پلک های بسته ام حک کنم ، اما باز هم نشان قبر، خالی است... .

نویسنده : علی (علیا) سرابي یاقوند

 

درباره ما

حقیقت نگاری

جستجو

بایگانی

نويسندگان

پيوندها

تصاويرموضوعی

شبکه های اجتماعی

اطلاعات سايت

 

پایگاه تحلیلی خبری لرپرس

زاگرس نشینان